به قلم معصومه پاداش ستوده

جوانی را بهار عمر نامیده‌اند و جوانان را محور تحرک جامعه و کشور!
یازدهم شعبان روز میلاد حضرت علی اکبر فرزند امام حسین علیه السلام در کشور ما روز جوان نامیده شده است. جوانان همه جا کنار ما هستند و ما در میان آنها، ما همه جا آنها را میبینیم در دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها، بازار، مساجد، استادیوم، شهرها، روستاها و فضای مجازی و…
پس هر روز، روز جوان است و نامگذاری این روز تنها توجه ویژه به اصل موضوع را یادآور می‌شود امروز در سرزمین جوانی، جوانی کردن و جوان ماندن سخت شده اصل هویت نشانه‌گیری شده و اینکه بتوانیم جوانی را از خطرات سخت راه زندگی آگاه کنیم امری پیچیده به نظر می رسد.
جوان دل نازک است، زود می رنجد، زود میگرید، زود اندوهمند می شود و از طرفی به دنبال جوانی کردن است.
ترس ما والدین این است که هنوز به دست نیامده از دست برود مثل ماهی تازه که از دستان مان سر می خورد.
اکثر مردم جوانی را می پسندند که جوانی نکند، سنگین باشد، عاقل باشد و آنها را به دردسرهای جوانی کردن دچار نسازد.
اما آیا بدون تربیت درست در کودکی این خواسته شدنیست؟!…
آیا بدون ارتباط دوستانه والدین با فرزندان این امر محقق شدنیست؟!…
حالا باید پرسید ما والدین و جامعه کدام روزنه ها را برای جوانی کردن جوان پیش رویش باز کرده‌ایم؟
چقدر راحت از کنار جوانانمان در پارک ها و کوچه ها و خیابان خیابان‌ها رد می‌شویم، بی توجه به اینکه آن جوان در تنگناهای آگاهانه و ناآگاهانه خود به رنگ عصیان یا بی خیالی درآمده باشد.
یادمان باشد این جوانان و مسیرهایی که انتخاب می‌کنند همه وابسته به آینده سرزمینی است که دوستش داریم.
سوال من این است جای جوانی این جوانان در شهرمان کجاست؟!…
چقدر برایشان برنامه داریم؟ چقدر در فضاهای مجازی مواظبشان هستیم.
آن کسی که از جوان خام بی‌تجربه توقع رفتار آدم چند پیراهن پاره کرده را دارد آیا نمی‌داند که برای جوان امروز مرز شنیدن حرف‌ها و پندها دیگر تمام شده و جوان منتظر رسیدن زمان عمل است؟
با جوانانمان دوست باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *