گیل ابراز/ مهتا صدری: اتفاقات شهرداری رشت، مدتهاست که در صدر اخبار گیلان قرار دارد. از ردپای دلالان و پیمانکاران نام آشنا در پروژه های شهرداری و ابهامات نحوه تعرفه تا قراردادهای این افراد، عزل و نصب مدیران وابسته به اشخاصی خاص و اعضای شورا ، عمر کوتاه شهرداران رشت ، افتضاح مالی و اخلاقی برخی اعضای شورای ادوار گذشته تاکنون و دیگر حواشی مربوط به اعضای شورای فعلی شهر رشت که به صورت غیررسمی دهان به دهان میچرخد و موثق تر از هر خبر رسمی به نظر میرسد. گاهی نیز عملکرد مدیرانی بی لیاقت که تنها استعداد کاری اینان، مجیز گویی اعضای پارلمان شهری و مدیران بالا دست است، سر از رسانه های کشوری بیرون میاورد اما سربلندتر از پیش در سمتی دیگر میدرخشند.

پیامد درک نادرست و ناصواب از جایگاه شورای اسلامی شهر در هر دوره به نوعی خود را نشان میدهد. گاهی با برخوردهای قضایی علنی، گاهی تسویه حساب های پشت پرده و… اکنون نیز همانگونه که شنیده میشود، برخورد با مفاسد اقتصادی برخی مدیران و استعفای اجباری آنان. مدیران تحمیلی یا ابقا شده با فشار اعضای شورا. افرادی که همچون برخی از پیشینیان خود که اکنون با احکام سنگینی مواجه شده اند، دیر یا زود می بایست در خصوص عملکرد خود به نهادهای نظارتی پاسخگو باشند.

در این شرایط طی مدتی کمتر از یکسال، شهردار رشت تهدید به استعفا میشود و نه نفر از اعضای همین شورا که به شهرداری او رای داده اند، مخالف او میشوند. همان بازی همیشگی رقابت بر سر امتیازخواهی. گویا کودکانی اند که بر سر دریافت سهم بیشتری از کیک در جدال اند و در سال آخر عمر شورا در صدد جبران کوتاهی سالهای گذشته خود هستند.

اما آنچه اکنون افکار عمومی را راضی میکند، نه شوی افشاگری عضو شوراست که در این برهه دیگر کسی او را منزه از رقم زدن این آشفتگی ها به همراه دیگر اعضا برای شهر نمیداند بلکه افشاگری شهردار رشت است. او کسی ست که باید بگوید چه بر سرش آمده که فریادهای مبارزه با فساد و رانت او که در ابتدای حضورش در سمت شهرداری رشت برخی از رسانه های متعهد را با او همراه کرد، دیگر شنیده نمیشود و چگونه شهرداری که در ابتدا با عزمی جزم برای مقابله با مفاسد شروع به کار کرده بود را در دایره تنگ امتیاز خواهی خود محاصره کردند.

این ساختار معیوب و بر مبنای منافع فردی که نشان از عدم بلوغ فکری و درک ماهیت کار شورایی دارد، از پر تلاش ترین و پر انگیزه ترین افراد موجوداتی منفعل میسازد و نتیجه آن عدم ثبات شهرداران و آنچه همه ی مردم مشاهده کرده اند، عدم توسعه شهر است.

دکتر مختار جباری، مدرس دانشگاه، صاحب نظر در حوزه مباحث اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در مصاحبه اختصاصی با گیلان صدر ( اینجا بخوانید) در توضیح دلایل عقب ماندگی شهر رشت میگوید: بررسی ها نشان میدهد در صد سال اخیر هیچ عامل تاریخی، سیستمی و هیچ عمدی برای عقب نگه داشتن شهر رشت وجود نداشته است. او در ادامه علت عدم توسعه شهر رشت را رفتارهای بازیگران درون محیطی همچون مدیران ، نخبگان ، سیاست گذاران و عدم تمرین رفتارهای بلوغ یافته سیاسی معرفی میکند.

حال آنچه که از بررسی، کنکاش و برآیند انتقادات و نظرات ‌یکایک فرهیختگان و فعالین مدنی، اجتماعی و سیاسی این شهر و مناسبات میان تصمیم گیران مدیریت شهری مبرهن است، همین نکته طلایی تحلیل این مدرس دانشگاه است.

موضوعی که به نظر میرسد مرحله گذار و تمرین آن هزینه های گزافی به مردم تحمیل کرده و تبدیل به معضلی جدی برای این شهر شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *