همه چیز درباره انیماتور زیگول

سعید موسوی، کارتونیست و انیماتور ایرانی، متولد سال ۱۳۶۲ در شهر رشت است. او سال‌هاست با نام هنری «زیگول» در فضای مجازی و عرصه‌های هنری فعالیت می‌کند و آثارش بازتابی از دنیای فانتزی و رنگارنگی‌ست که با نگاه کودکانه و طنزآمیز خلق می‌شود.
موسوی فعالیت هنری خود را از دوران نوجوانی با طراحی کاریکاتور آغاز کرد و در طول سال‌ها در نمایشگاه‌ها و مسابقات داخلی و بین‌المللی حضور پررنگی داشته است. از سال ۱۳۹۷ به طور جدی وارد حوزه انیمیشن شد و با مجموعه‌هایی چون تی‌وی‌مز، شبکه ۱۷ و رادیو قرمز (موژو) همکاری کرد. پیش از آن نیز در زمینه طراحی کاراکتر و موشن‌گرافی برای بازی‌های اندرویدی کودکانه فعالیت داشت.
سبک آثار او عمدتاً فانتزی، پر از رنگ و سرزندگی است؛ فضایی که مخاطب را به دنیایی خیال‌انگیز و شاد دعوت می‌کند. در حال حاضر، موسوی با تیم هنری خود تحت عنوان «زیگول استودیو» به تولید انیمیشن‌های کوتاه داستانی و تبلیغاتی مشغول است.

به‌تازگی نمایشگاه انفرادی تصویرسازی او با عنوان «دنیای کارتونی زیگول» در نگارخانه هنر مدرن زیباکنار برگزار شد؛ رویدادی که با استقبال چشمگیر مخاطبان همراه بود. به همین مناسبت و در آستانه اختتامیه این نمایشگاه، گفت‌وگویی با این هنرمند صورت گرفت که در ادامه می‌خوانید.

“دنیای کارتونی زیگول” عنوان نمایشگاه اخیر شما در نگارخانه هنر مدرن زیباکنار بود. اگر بخواهید هسته مرکزی و ایده اصلی این دنیا را در یک جمله توصیف کنید، چه خواهید گفت و چرا این مجموعه از آثار را برای نمایش در این نمایشگاه انتخاب کردید؟

این دنیا یه تیکه از کودک درونمه. همون بچه‌ی بازیگوشی که هنوز از رنگ و شوخی و شیطنت سیر نشده. کاراکترهامم ادامه همون دنیان.
نمایشگاه رو تو زیباکنار برگزار کردم چون هم جای قشنگیه، هم گالری هنر مدرن و تیمش خیلی حرفه ای، خوش‌برخورد و همراه بودن. واقعا ازشون ممنونم چون حسابی حمایتم کردن و باعث شدن همه چیز با حس خوب پیش بره.

با توجه به سابقه طولانی شما در انیمیشن و طراحی شخصیت مجموعه‌هایی مانند «تی‌وی‌مز»، ارتباط بین تصویرسازی‌های این نمایشگاه و کارهای متحرک شما کجاست؟ آیا این تصاویر مکمل شخصیت‌ها هستند یا نمایش فرآیند طراحی و پشت صحنه؟

هر کاراکتری قبل از اینکه جون بگیره و حرکت کنه، باید بارها طراحی و امتحان بشه. این نمایشگاه در واقع بخشی از همین مسیر رو نشون میده. از اتودهای اولیه گرفته تا ایده‌هایی که ممکنه بعدها به انیمیشن تبدیل بشن. همیشه عاشق دیدن طرح‌های خام و اولیه‌ام، چون اون خط‌های ساده پر از حس و زندگی‌ان. انگار یه قدم مونده تا نفس بکشن.

سبک کاری شما با استفاده از رنگ‌های شاد، فانتزی و پرانرژی شناخته می‌شود. چه عوامل یا منابع الهامی (فرهنگی، شخصی یا هنری) بیشترین تأثیر را بر شکل‌گیری این امضای بصری در آثار شما داشته‌اند؟

از بچگی عاشق رنگ بودم. وقتی مداد رنگی می‌خریدم، اولین کاری که می‌کردم این بود که رنگ‌ها رو ردیف می‌چیدم تا ببینم کدوم ترکیب شادتره! بعد هی جاشون رو عوض می‌کردم تا ببینم چطوری قشنگ‌تر می‌شن. هنوزم اون بازی رنگ‌ها برام تازگی داره و فکر می‌کنم همون باعث شد نگاهم به رنگ همیشه پرانرژی و زنده بمونه.

شما اشاره کرده‌اید که در انتقال احساسات، چشم‌ها و حرکات شخصیت‌ها نقش محوری دارند. برای طراحی حالت‌های خاص و عمق‌بخشی به کاراکترهایتان، چه فرآیند یا تکنیکی را برای انتقال بهتر احساسات دنبال می‌کنید؟

وقتی سناریو رو می‌خونم یا صداها رو می‌شنوم، تو ذهنم کاراکترها شروع می‌کنن به بازی کردن. هنوز طراحی‌شون نکردم ولی دارم می‌بینمشون!
حرکت‌های اغراق‌آمیز رو خیلی دوست دارم. مخصوصا تو انیمیشن که باید حس فانتزی و شوخی رو منتقل کنه. بعضی وقتا خودم جلوی آینه اون حالت یا حرکت رو بازی می‌کنم تا بفهمم واقعا قراره چه شکلی از آب دربیاد.

همکاری شما با تیم “زیگول استودیو” در تولید آثار، چه مزایا و چالش‌های منحصربه‌فردی نسبت به کار انفرادی در تصویرسازی دارد؟ آیا همکاری، مرزهای خلاقیت فردی را گسترش می‌دهد یا محدود می‌کند؟

وقتی تیم خوبی همراهت باشه، خیالت راحته. کارا تقسیم میشه، سرعت بالا می‌ره و ذهن آزادتر میشه برای فکرای خلاق‌تر.
توی کار تک‌نفره همه چی روی دوش خودته و گاهی خیلی انرژی می‌بره. ولی تو کار گروهی، وقتی آدمای با استعداد دور و برت باشن، ایده‌ها با هم قاطی میشن و از دلش چیزای جالب درمیاد.
در کل از تموم دوستان تیمم که تو این مسیر کمکم میکنن تشکر میکنم.

میزان استقبال عمومی از نمایشگاه «دنیای کارتونی زیگول» در نگارخانه هنر مدرن زیباکنار چگونه بود؟ آیا آمار بازدیدکنندگان یا بازخوردهای خاصی از سوی مردم و هنرمندان وجود داشت که برای شما بسیار جالب و به‌یادماندنی باشد؟

استقبال خیلی خوب بود. مخصوصا روز افتتاحیه که همیشه شلوغ‌تره. ولی چیزی که برام مهم‌تر بود، حس مثبت آدمایی بود که میان و لبخند می‌زنن. برام یه جور انرژی مثبته. خلاصه چند روز پر از حس خوب و خاطره‌انگیز بود. همچنین حضور قشرهای مختلف آذمها در این نمایشگاه برام جالب بود و صرفا فقط هنرمندها نبودند که برای بازدید اومدن.

شما فعالیت حرفه‌ای خود را با نرم‌افزاری مانند فلش شروع کردید و امروز در عصر ابزارهای پیشرفته و هوش مصنوعی قرار داریم. برای تصویرسازان و انیماتورهای نسل جدید، در مسیر یادگیری و تداوم کار حرفه‌ای، چه توصیه کلیدی‌ای دارید؟

به نظرم مهم‌ترین چیز اینه که ابزار فقط یه وسیله‌ست، نه هدف. خیلیا دنبال میان‌بُرن، ولی تو انیمیشن هیچ چیزی جای تمرین و پشتکار رو نمی‌گیره.
اگه قراره با یه ابزار جدید مثل هوش مصنوعی کار کنی، خوبه، ولی فقط وقتی که بدونی چی می‌خوای ازش دربیاری. اصل ماجرا هنوز همونه: تخیل و صبر. دوتا چیزی که هیچ هوش مصنوعی‌ای نمی‌تونه جاشون رو پر کنه.

شما معتقدید که «خلاقیت انسانی قلب تپنده این هنر باقی می‌ماند». با وجود رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی، چگونه می‌توان مرز بین استفاده از این ابزارها و حفظ اصالت و خلاقیت فردی در تصویرسازی را حفظ کرد؟

مرز اونجاست که تصمیم بگیری هوش مصنوعی برات کار کنه، نه جای تو.
من خودم ازش گاهی برای الهام گرفتن یا تست ایده استفاده می‌کنم، ولی همیشه سعی می‌کنم فکر و حس نهایی از خودم باشه. چون وقتی یه کار از دل تجربه و تخیل خودت درمیاد، یه گرمای خاص داره که هیچ ماشینی بلد نیست خلقش کنه.

بازخورد مخاطبان، به ویژه بازخورد کودکان نسبت به شخصیت‌های کارتونی شما، چقدر بر تصمیمات و جهت‌گیری‌های بعدی شما در خلق کاراکترها تأثیرگذار است؟

نظرات متفاوته، ولی من همیشه سعی می‌کنم با خلق کاراکترهای بامزه و شاد، بیشتر سلیقه‌ها رو در نظر بگیرم.
کاراکترهام از دنیای ذهنی و زیگولی خودم میان، ولی وقتی کار برای کودکه، سعی می‌کنم دنیا رو از زاویه دید اونا ببینم. خدا رو شکر تا الان بازخورد منفی نداشتم و همین باعث میشه بیشتر انرژی بگیرم برای خلق کارای جدیدتر.

برای آینده نزدیک، برنامه‌های شما برای خلق مجموعه‌های جدید یا پروژه‌های انیمیشنی چیست؟ هدف هنری و دغدغه اصلی شما در حال حاضر که به دنبال محقق شدن آن هستید، چیست؟

میگن اهدافو نباید لو داد! ولی خب یه اشاره کوچیک بکنم. دارم روی چاپ کتاب و ساخت انیمیشن‌های مستقل کار می‌کنم. حتی به برگزاری نمایشگاه تو شهرای دیگه هم فکر می‌کنم.
در کل دلم می‌خواد کارام بیشتر دیده بشن. سال‌ها پشت سیستم نشستم و چیزایی ساختم که کمتر کسی دیده بود. حالا وقتشه با بقیه به اشتراک بذارمشون و ارتباط بگیرم. این تعامل برام مهم‌ترین بخش ماجراست.