دنیای کارتونی زیگول در گالری هنر مدرن زیباکنار

سعید موسوی، کارتونیست و انیماتور، متولد ۱۳۶۲ در رشت است. او سالها با اسم هنری “زیگول” در دنیای مجازی و واقعی فعالیت میکنم.
شروع مسیرسعید موسوی از نوجوانی با طراحی کاریکاتور و شرکت در نمایشگاه‌ها و مسابقه‌های داخلی و خارجی بود. از سال ۱۳۹۷ به طور جدی وارد دنیای انیمیشن شد و با مجموعه‌هایی مثل تی‌وی‌مز، شبکه ۱۷ و انیمیشن های رادیو قرمز (موژو) همکاری کرد. قبل‌از آن نیزدر طراحی کاراکتر و موشن برای بازی‌های اندرویدی کودکانه فعالیت داشت. سبک کارهای سعید موسوی، بیشتر فانتزی و پر از رنگ و شادی است. او هم اکنون با تیم هنری خود و تحت عنوان زیگول استودیو انیمیشن‌های کوتاه داستانی و تبلیغاتی می‌سازد. به مناسبت برگزاری نمایشگاه تصویر سازی انفرادی “دنیای کارتونی زیگول” در “گالری هنر مدرن زیباکنار” که از تاریخ ۱۱ مهر ۱۴۰۴ برگزار می شود گفت و گویی با وی انجام دادیم که در ادامه می خوانید؛

لطفاً کمی از خودتان بگویید؛ چه شد که به سمت انیمیشن‌سازی کشیده شدید؟

از بچگی گوشه ی کتاب‌های درسی‌م صفحه به صفحه آدمک می‌کشیدم و با چند خط ساده براشون اتفاقی درست می‌کردم. از همون سرگرمی ها که با ورق زدن سریع کتاب، یه انیمیشن کوچیک و کوتاه میسازیم!

اون علاقه هیچ‌وقت از ذهنم بیرون نرفت تا اینکه یه روز به طور اتفاقی با نرم‌افزاری به اسم ماکرومدیا فلش آشنا شدم؛ همون برنامه‌ای که بعدها شد ادوبی انیمیت. هر بار که یه کار ساده می‌ساختم، علاقه‌ام بیشتر می‌شد. از همون سال‌های حدود ۱۳۸۱، این نرم‌افزار شد رفیق اصلی من تو دنیای انیمیشن.

اولین تجربه جدی شما در دنیای انیمیشن چه بود و چه تاثیری روی مسیرتان گذاشت؟

اون سال‌ها بازار انیمیشن‌های فلشی خیلی داغ بود. بیشتر کارها ساده بودن و در حد متن و عکس. یه سایتی بود به اسم ایران‌کلیپ که کارها اونجا منتشر می‌شد. منم وسوسه شدم خودی نشون بدم! اما دیدم کارها خیلی ابتدایی‌ان، برای همین تصمیم گرفتم چیزی متفاوت بسازم. یه آهنگ رو انتخاب کردم و روش انیمیشن ساختم. وقتی منتشرش کردم، استقبال زیادی ازش شد و همین تشویق باعث شد جدی‌تر ادامه بدم.

چه کسانی یا چه آثاری بیشترین الهام را در ابتدای راه به شما دادند؟

علاوه بر انیمیشن‌هایی که منو محو خودشون می‌کردن، دیدن طراحی‌های یکی از پسرعمه‌هام خیلی روی من تأثیر گذاشت. همون موقع انگیزه گرفتم که تمرین کنم و چیزی خلق کنم که برای خودم و بقیه جذاب باشه. بعدها هم تشویق خانواده باعث شد محکم‌تر قدم بردارم و مسیر برام روشن‌تر بشه.

سبک کاری شما را چگونه می‌توان توصیف کرد؟ چه ویژگی‌هایی آن را متمایز می‌کند؟

تو تصویرسازی، کاراکترهام بیشتر فانتزی و کارتونی‌ان، با خطوط نرم و رنگ‌های شاد. تو انیمیشن اما، چشم‌ها و حرکات‌شون برام خیلی مهمه. چون معتقدم همه احساسات رو می‌شه با چشم نشون داد؛ حتی اگه تنها عنصر انیمیشن، فقط یک چشم باشه!

ایده‌ها و سوژه‌های اصلی کارهایتان از کجا می‌آیند؟ بیشتر از چه تجربه‌های الهام می‌گیرید؟

کارایی که الان داریم انجام می‌دیم یه کار تیمیه. من به عنوان مدیر هنری، تصویرساز و انیماتور فعالم و آقای مهدی شهیدی نویسنده و صداگذار مجموعه‌مون هستن. ایده‌پردازی‌ها بیشتر توسط ایشون انجام میشه و واقعاً بخش بزرگی از پیشرفتم رو مدیون همکاری با ایشونم. بخوام استعاری توضیح بدم، آقای شهیدی به انیمیشن‌هامون روح میبخشن و من هم جسم!

شخصیت‌پردازی در آثار شما چه روندی دارد؟ از کجا شروع می‌کنید و چگونه به شخصیت جان می‌بخشید؟

معمولاً آقای شهیدی اول سناریو رو توضیح میدن و من باید براساس صدا و داستان، کاراکتر طراحی کنم. گاهی فقط یه عنوان داریم: مثلاً هویج، سنجاب یا خیار! وقتی دیالوگ‌ها رو می‌شنوم، کاراکتر تو ذهنم زنده میشه و شروع می‌کنه نقش بازی کردن. بعد چند اتود ازش می‌زنم و محیط رو هم طراحی می‌کنم تا تو اون فضا تصورش کنم. در نهایت وارد نرم‌افزار میشم و شخصیت رو جان می‌دم. بعد هم میره تو آرشیو کاراکترهام تا هر وقت لازم شد، دوباره برگرده و برای نقش جدید بهینه بشه.

کدام یک از پروژه‌ها یا دستاوردهایتان را نقطه عطف کارنامه خود می‌دانید؟

تو حوزه بازی، پروژه «دهکده شادی» و کتاب تعاملی «بزک زنگوله‌پا» برام تجربه‌های شیرینی بودن که بازخورد خیلی خوبی هم گرفتن. اما از نظر انیمیشن، مجموعه «تی‌وی مز» رو می‌تونم نقطه شروع و جدی‌ترین قدمم برای ورود حرفه‌ای به این عرصه بدونم.

تجربه همکاری با تلویزیون و یا استودیوها چگونه بوده است؟ چه چالش‌ها و فرصت‌هایی در این مسیر داشتید؟

با تلویزیون همکاری مستقیم نداشتم، فقط یکی از کارهای ما تو نوروز ۱۴۰۰ در برنامه‌ای با اجرای آقای علی ضیا پخش شد. آزادی عمل و استقلال فکری برام خیلی مهم‌ هست.

به نظر شما روند رشد انیمیشن در ایران و جهان به چه سمتی می‌رود؟

انیمیشن داره با سرعت خیلی زیادی جلو میره. هوش مصنوعی هم مسیر تولید رو تغییر داده، اما هنوز باور دارم خلاقیت انسانی دست بالا رو داره. تکنولوژی می‌تونه ابزار باشه، ولی ایده و احساسات انسانی همچنان قلب تپنده انیمیشن باقی می‌مونه.

خودتان در آینده چه اهدافی دارید و دوست دارید به کجا برسید؟

سال‌های قبل همه چیز رو به تنهایی انجام می‌دادم. از طراحی گرفته تا انیمیت. اما الان «زیگول استودیو» رو تشکیل دادم و با یه تیم خوب و بااستعداد کار می‌کنیم. هدفم گسترش این تیم و ساخت پروژه‌هاییه که فقط محلی نباشن، بلکه جهانی دیده بشن. این رو اصلاً بعید نمی‌دونم.

اگر به گذشته برگردید، چه توصیه‌ای به نسخه جوان‌تر خودتان می‌کنید؟

به نوجوانی خودم می‌گم: ارزش کارت خیلی بیشتر از اون چیزیه که فکر می‌کنی. در خواسته‌هات محکم‌تر باش و مطمئن باش مسیری که انتخاب کردی ارزش ادامه دادن داره.

درباره حضور و فعالیتتان در نمایشگاه هنر مدرن زیباکنار بگویید؛ چه کاری قرار است ارائه کنید؟

بعد از سال‌ها انیمیشن‌سازی، تصمیم گرفتم مجموعه‌ای از آثارم رو نمایش بدم. نمایشگاه شامل تابلوهایی از اتودها، استوری‌بوردها و اجراهای نهایی میشه. تلاش کردم ارائه‌اش ساده و یکنواخت نباشه، بلکه با خلاقیت‌های کوچیک، نگاه بیننده رو هم به چالش بکشه. خیلی‌ها فکر می‌کنن انیمیشن خودش یهویی به وجود میاد، در حالی که پشتش کلی طراحی و تلاش هست. با این نمایشگاه می‌خوام هم خودمو معرفی کنم و هم نشون بدم این مسیر وجود داره و می‌تونه الهام‌بخش باشه. شاید همین جرقه باعث بشه یه نفر دیگه هم مسیر خودش رو پیدا کنه. علاوه بر این، به زودی پکیج آموزشی انیمیشن رو هم ارائه می‌دم که نتیجه سال‌ها تجربه و آزمون و خطای منه. نمایشگاه‌ها باعث میشن آدمای هم‌فکر به هم برسن. چه تو زمینه انیمیشن، چه تصویرسازی یا نویسندگی. همین ارتباط‌ها خیلی وقت‌ها به کارهای بزرگ‌تر منجر میشه. از طرف دیگه برای خانواده‌ها هم می‌تونه تلنگری باشه که استعداد بچه‌هاشون رو جدی‌تر بگیرن. به نظرم این‌جور رویدادها باید بیشتر برگزار بشه.
و در آخر… جا داره از تیم مدیریت گالری هنر مدرن زیباکنار تشکر کنم که این فرصت رو برای نمایش آثارم فراهم کردن، خصوصا از آقای حسین آقایی‌پور که صمیمانه راهنمایی‌م کردن و از همه دوستانی که تو این مسیر کنارم بودن. همچنین تشکر میکنم از شما و همکاران محترمتون در این پایگاه خبری