شکاف تسهیلات بانکی در گیلان

استاندار گیلان در همایش تجلیل از واحدهای صنعتی و معدنی برتر، به یکی از چالش‌های ساختاری و کمتر دیده‌شده در اقتصاد استان اشاره کرد: نسبت پایین تسهیلات بانکی به سپرده‌ها. این شاخص که ۲۰ واحد کمتر از میانگین کشوری است، زنگ خطری برای آینده تولید و صنعت در گیلان محسوب می‌شود.

شکاف تسهیلات بانکی؛ نشانه‌ای از عدم توازن منطقه‌ای

در حالی‌که بانک‌ها در گیلان سپرده‌های قابل توجهی جذب می‌کنند، اما سهم این منابع در قالب تسهیلات به تولیدکنندگان استان بسیار پایین‌تر از میانگین کشوری است. این وضعیت نشان‌دهنده خروج سرمایه از استان و عدم بازگشت آن به چرخه تولید محلی است. چرا باید منابع مالی مردم گیلان صرف توسعه در استان‌های دیگر شود؟

افزایش سقف تسهیلات؛ راه‌حل یا آمارسازی؟

استاندار از افزایش سقف تسهیلات به ۲۷۰ میلیارد تومان سخن گفته، اما این عدد بدون مشخص شدن میزان جذب واقعی، نرخ بهره، و نحوه تخصیص، بیشتر به یک آمار تزئینی شباهت دارد. آیا این منابع واقعاً در اختیار واحدهای تولیدی قرار گرفته‌اند یا در پیچ‌وخم بروکراسی بانکی گم شده‌اند؟

موانع ساختاری؛ فراتر از بانک‌ها

حق‌شناس به درستی به ناترازی‌ها، پیچیدگی‌های مقرراتی، و مشکلات مالیاتی و تأمین اجتماعی اشاره کرده است. اما پرسش اینجاست: چه اقدام عملیاتی برای رفع این موانع در سطح استان صورت گرفته؟ صرف اشاره به مشکلات، بدون ارائه راهکار و پیگیری اجرایی، نمی‌تواند گرهی از کار تولیدکنندگان باز کند.

ظرفیت‌های مغفول گیلان

استان گیلان با برخورداری از نیروی انسانی تحصیل‌کرده، موقعیت جغرافیایی ممتاز، و زیرساخت‌های صنعتی، ظرفیت بالایی برای توسعه دارد. اما عدم حمایت مالی متناسب، این ظرفیت‌ها را به پتانسیل‌های بلااستفاده تبدیل کرده است. آیا وقت آن نرسیده که سیاست‌های بانکی منطقه‌ای بازنگری شوند؟

سخنان استاندار گیلان حاوی نکات مهمی درباره مشکلات تولید و صنعت در استان است، اما آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، فقدان برنامه عملیاتی برای اصلاح این روندهاست. اگر نسبت تسهیلات به سپرده‌ها در گیلان اصلاح نشود، توسعه صنعتی و معدنی همچنان در حد شعار باقی خواهد ماند.

آیا وقت آن نرسیده که بانک‌ها، دولت و نهادهای نظارتی به این شکاف ساختاری توجه جدی‌تری نشان دهند؟