نگاهی به پیاده راه فرهنگی رشت

پیاده رو ها در بیشتر جوامع جز اصلی شبکه معابر شهری و محلی برای استراحت و تفریح شهروندان محسوب میشوند. تأکید بر مفهوم پیاده مداری و تشویق شهروندان به پیاده روی نمی تواند بدون توجه به مهم ترین عنصر این مجموعه یعنی پیاده راه های مطلوب صورت گیرد. بازتعریف نواحی وفضاهای شهری پیاده و ایجاد کیفیت در آنها امکانی است برای پرکردن خلاء ناشی از مناسبات به اصطلاح مدرن که البته ملزم به برنامه ریزی نیز است؛ شهرها ، جاذبه های تاریخی، فرهنگی، طبیعی و اجتماعی بسیاری دارند که می تواند آنها را به عنوان مقصد گردشگری و خاطره تعریف کند و نیز دیدار دوستان، خرید، تفریج، بازدید از میراث فرهنگی و طبیعی و سفرهای روزانه، انگیزه های گوناگونی است که می تواند با انطباق این دو بعد بر هم، یکی از زمینه های توسعه پایدار شهری را فراهم کرد.

رشت یکی از شهرهایی است که با احداث پیاده راه در زمینه تفکیک حرکت سواره از پیاده گام برداشته است .احداث پیاده راه برای گردشگران اثرپذیری مثبت از لحاظ زیبایی شهر و خاطره سازی داشته است . وجود بناهای تاریخی( برج ساعت -عمارت تاریخی شهرداری و اداره پست) و بازار بزرگ رشت در پیاده راه از زیبایی های منحصر به فرد پیاده راه فرهنگی رشت از نگاه گردشگران است. ایجاد فضایی مناسب برای برگزاری تئاترهای خیابانی و جشنواره ها را می توان از دیگر جاذبه های پیاده راه فرهنگی رشت دانست .

اما پیاده راه فرهنگی رشت با نارضایتی هایی از جمله عدم دسترسی به پارکینگ ؛ حمل ونقل عمومی و سرویس بهداشتی همراه است. با توجه به آب و هوای شهر رشت نبود سایبان و مبلمان مناسب و نیز سیستم روشنایی نامناسب با توجه به اینکه رشت به شهر شبهای روشن معروف است و تا پاسی از شب شهروندان و گردشگران در پیاده راه حضور دارند از دیگر نارضایتی شهروندان و گردشگران است.ایجاد راه مسیر دوچرخه سواری و مسیر تردد مناسب برای افراد دچار معلولیت و نیز افراد کم بینا از دیگر موارد نارضایتی شهروندان و گردشگران محسوب می شود.

یادداشت؛ سمانه صادق کسمائی