در برابر سونامی سالمندی هشیار باشیم

✍️در برابر سونامی سالمندی هشیار باشیم
یادداشت_ احمد ممتازی ،فعال اجتماعی

گیل ابراز_ روزگار غریبی است آری ، این عبارت را همه ما بارها شنیده ایم ؛ اما باید بگویم روزگار امروز بسیار غریب تر از هر زمان دیگریست ، زندگی پر فراز و نشیب و دنیای صنعتی ای که ما تنها با مشکلات آن دست به گریبان هستیم ، از یک سو و هزینه‌های کمرشکن اقتصادی از سوی دیگر ، آنچنان ذهن را به خود مشغول کرده است که گاه گاهی افراد جامعه حتی فرصت پرداختن به ضروری ترین نیازهای زندگی خود را ندارند و اینجاست که در این گم شدن های اجتماعی ، هیولای تنهایی از خواب بیدار شده و به آرامی درها را می‌زند و هیبت نفس گیرش آنچنان است که هرکس که دری به روی او باز می‌کند ، آنچنان وحشت زده می‌شود که گاه گاهی فراموش می‌کند سخن گفتن را ؛ آری جامعه امروز ما درگیر چنین شرایط ناگواریست.

این قصه غم انگیز ، رمانی تخیلی نیست ؛ قماری‌است که انسان امروز با زندگی ارزشمند خود کرده است تا شاید بتواند در کنار باخت های تکراری، آرزوی پیروزی را بر سریر کامیابی بنشاند ، او پوشش های خود را در قالبی دنبال می‌کند که او را به سوی غار تنهایی می‌راند و در این مسیر پرهیاهو ،کسانی که جا می‌مانند، سالخوردگانی هستند که روزی رد پای استوار آنها مسیر مطمئنی برای کامیابی جوانان بوده است و اکنون در این جاده های پر خطر جا مانده‌اند. آری، قصه غصه های امروز ، رمان تخیلی دست بافت ذهنی خلاق نیست،واقعیت هایی است که اگر از آن چشم بپوشیم و یا از کنارش بگذریم ، در بِزنگاهی دیگر گریبان ما را آنچنان خواهد گرفت که پیک مرگ نگرفته باشد ؛ بنابراین می‌طلبد که جامعه ما از این خواب مست برخیزد و خود را دوباره به جاده های امن همدلی برساند مثل آن روزهایی که با وجود همه مشکلات ، در کنار هم صادقانه همدلی می‌کردیم ؛ بنابراین هوشیار باشیم که سونامی سالمندی ، روزگار همه را به کام خود فرو نبرد .