از پدیده های اجتماعی تا بحران های غیرقابل کنترل

از پدیده های اجتماعی تا بحران های غیرقابل کنترل

پدیده ی سالمندی که بعنوان یک تهدید ، کشور ما به ویژه استان گیلان را در حال بلعیدن است ، می‌تواند در آینده ای نه چندان دور بعنوان یک بحران جدی سبب خسارت های مادی و معنوی بسیاری شود ، پدیده ای که در حال حاضر مسئولین ما ، با بی تفاوتی از کنار آن عبور می کنند و شهروندان نیز آن را امری عادی می نگرند .

جامعه ای که با پدیده سالمندی روبروست ، اگر زیرساخت های بهداشتی ، درمانی و مراقبتی آن کارکرد خاص خود را نداشته باشد ، نمی تواند چشم انداز روشنی را در پیش رو داشته باشد و مطمئناً به استقبال رخدادهای سیاسی و اجتماعی پیچیده ای خواهد رفت ؛ چرا که هزینه های بسیار زیاد این مسئله که بسیار جلوتر از رفاه اجتماعی در حال حرکت است ، می‌تواند در یک مقطع زمانی ، ابتکار عمل را از دست دولت و دیگر اشخاص حقیقی و حقوقی خارج کند . بنابراین می‌طلبد که با پیش‌بینی راهکارهای قابل اجرا و منطقی بنحوی شایسته با مداخله سازمان های مربوطه و گروههای اجتماعی فعال برای مدیریت این مسئله وارد عمل شد . عملیاتی مستمر ، هوشمندانه ، دلسوزانه و آینده نگر ، چهار فاکتوری که در حال حاضر در بسیاری از کارکردهای دولت بطور ویژه کم رنگ است . بنابراین اگر بخواهیم خوش بینانه رویکرد دولت را هوشمندانه ببینیم ، می بایست حداکثر تا پنج سال آینده ، برنامه ای مدون و قابل اجرا از سوی دولت ارائه شده و مشارکت همه گروهها و خانواده ها در آن بنحوی شایسته پیش بینی شود ؛ چرا که دور ماندن اشخاص حقیقی و حقوقی فعال و خانواده هایی که می بایست با این پدیده دست و پنجه نرم کنند ، می تواند کلیه طرح های قابل توجیه را معطل و بعضاً بی فایده سازد .