گیل ابراز: رشت را می‌توان شهر پروژه‌های زخمی نام‌گذاری کرد! زخمی کردن پروژه یک اصلاح رایج در مدیریت شهری است. اساساً جایی که یک مدیر، شهرداری و یا مجموعه شورا پروژه‌ای را بدون در نظر گرفتن شرایط کامل اتمام و بهره‌برداری از آن، اقدام به کلنگ زنی و آغاز پروژه می‌کنند.

در شهر رشت بنا به اظهارات اعضای شورا حداقل تا پایان سال ۹۸ بیش از ۲۶۰ پروژه نیمه‌کاره در شهر رشت وجود داشته است، پس از انتخاب سید محمد احمدی شهردار بومی رشت استراتژی به نتیجه رساندن پروژه‌های نصفه و نیمه موجود در شهر رشت در نظر گرفته شد.

یکی از این پروژه‌های نیمه‌کاره، پروژه بنای یادبود مزار شهید دکتر ابراهیم حشمت طالقانی یار و همراه میرزاکوچک خان جنگلی در نهضت جنگل بود. پروژه‌ای که چند سال علیرغم پیشرفت فیزیکی به بهره‌برداری نرسیده بود، اما درنهایت به سرانجام رسید.

پیش‌ازاین نیز پروژه لوله‌گذاری در بازار رشت علیرغم تمامی مشکلات و موانع اداری و غیراداری به نتیجه رسید؛ اما این بخشی از پروژه‌های این‌چنینی است، شاید آنچه که بیشتر از مابقی چنین مواردی به چشم شهروندان آمده است جمع‌آوری باقی‌مانده نرده‌های فلزی باقی‌مانده در مسیر میدان فرهنگ به سمت توشیبا بود.

اما به‌جز این‌ها رونمایی از خودروی‌های نردبان و پلتفرم آتش‌نشانی که سال‌ها در منطقه آزاد انزلی دپو شده بود یکی از موارد خاص اجرایی شده در همین روزهای اخیر بود. روزهایی که در آن چند پروژه در رشت افتتاح شد، پروژه‌هایی همانند افتتاح درمانگاه هموفیلی که سال‌ها بود رشت انتظار آغاز بکار آن را می‌کشید.

اقدام دیگر شهرداری رشت در این ایام مرمت مجدد خانه میرزا کوچک خان جنگلی بود، خانه‌ای که جداً نیاز به یک بازسازی اساسی و مرمت جدی داشت و بالاخره این کار به سرانجام رسید.

هرچه که هست باید چنین گفت که دران حضور احمدی در رشت اگرچه چندان طولانی نبوده، اما میزان اقدامات انجام‌شده توسط او نسبت به برخی از شهرداران قابل‌توجه است. به‌گونه‌ای که شهرداری رشت عملاً جان تازه‌ای یافته و احمدی با هوشمندی بجای زخمی کردن پروژه‌های جدید و اقدامات نمایشی به دنبال به نتیجه رساندن پروژه‌های نیمه‌تمام گذشته است./غیرمنتظره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *