گیل ابراز/ بهرام احمدی: بومیان تالش از هزاران سال پیش بدلیل زیر آب بودن جلگه گیلان ، در جنگلهای انبوه رشته کوه های تالش می زیستند و نخستین باشندگان گیلان بودند که وابستگی حیاتی با حیات وحش و اقتصاد جنگل داشتند و تمدن دیرینه آفریده اند .شگفتا که اکنون نیز آثار برجای مانده آن تمدن که شامل گورهای باستانی ، خانه ها ، آیین ها ، آثار زیرخاکی و نیایشگاه های باستانی می باشد ، دراین دیار سبز جادویی همچنان پابرجا وبرقرارند . بومیان تالش ، جنگل را مادر و هستی خود می پنداشتند و از این رو ، جنگلهای ارزشمند را از هزاران سال پیش پاسداشت و نگهداری کردند ‌و اکنون آنان این جنگلها را به امانت به ماسپردند . تجربه ودانش نگهداشت و پایش جنگلها توسط بومیان ، ثروت و بختی است که که دراین مجال نمی گنجد .

اما اینجانب به عنوان فعال و کوشنده غیردولتی محیط زیست ومنابع طبیعی در قالب فعالین محیط زیست ومنابع طبیعی شهرستان ، استان و کشور دردمندانه نکاتی را به مدیران گیلان و شهرستان یادآور می شوم :

از سال ۱۳۴۲ که قانون ملی شدن جنگلها و مراتع کشور بدون پشتوانه و ضمانت اجرایی در جنگلهای شمال به اجرا درآمد ، دانش و تجربه جنگل نشینان ، مدیریت ریش سفیدی و بومی و حتی قرق بومیان درجنگلها رنگ باخت و ازهم گسست که به دنبال آن ، وسعت ، کیفیت و مساحت جنگلهای شمال کم تر و کوچکتر شد .

اینجانب و دوستانی که از سال ۶۹ یعنی درست سی سال پیش، عمر و جوانی مان را در حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی درنهایت بی حمایتی و درعین حال با پایداری و کوشش شبانه روزی به عنوان بومی تالش با افتخار به جنگل پیشکش کردیم و نقش مهمی در تصویب طرح صیانت از جنگلها و کاهش محسوس بهره برداری از جنگلهای شمال داشتیم ، افسوس و صد افسوس می خوریم که مدیران جنگلهای کشور ، استان و شهرستان ، بخت طلایی حفاظت و توسعه جنگلها را بدلیل اجرای طرح ملی شدن جنگلها و مراتع کشور با حذف بومیان و با عدم برخورداری از مشارکت ، دانش و تجربه جنگل نشینان از دست می دهند .

در راستای سیاست های بومی زدایی درسالهای گذشته ، طرح هایی چون ساماندهی دام و خروج جنگل نشینان با هزینه و اعتبارات بالایی به اجرا درآمد و همانگونه که پیش بینی کرده بودیم ، پس از چندسال بدلیل طراحی ، برنامه ریزی و اجرای غلط باشکست روبروشد و متوقف گردید .

این برنامه و برنامه های دیگر نه تنها مشارکت و کمک بومیان جنگلی را در خود نداشت بلکه بدتر از آن به حذف و انتقال و استقرارجنگل نشینان در حواشی شهرها و در کمپ ها منجر شد ، جنگل نشینانی که از تولیدکننده به مصرف کننده بیکار تبدیل شدند .

شوربختانه اینگونه برنامه ها ی ناپایدار و بومی زدایی بود که دوگانگی درصیانت از عرصه ملی و تنش و درگیری پایان ناپذیر را مابین مجریان دولتی و بومیان ببارآورد و اکنون نیز پیامدهای آن روز به روز آشکار می شود .

دوگانگی بدلیل حیف و میل عرصه های ملی ازقبیل بام سبز ماسال، شهرک صنعتی کیشه خاله ماسال ، ساخت فاجعه بار سدشفارود ، تغییر کاربری های عرصه ملی و واگذاری جهت ویلاسازی به غیربومیان ازیک سو و برخورد قهرآمیز و پرونده سازی علیه بومیان و جلوگیری از برخورداری از حقوق اولیه بومیان و جنگل نشینان ازسوی سوی دیگر .

اینجانب و همه دوستداران محیط زیست ومنابع طبیعی و مردم منطقه ضمن درخواست مجازات شدید فرد یا افراد بومی که احتمالا مسبب آتش سوزی عمدی منطقه جنگلی چند روز پیش شاندرمن شدند و دامن پاک مادر یعنی طبیعت را آتش زدند و نیز بدلیل کاهش و تخریب زیاد عرصه های جنگلی شهرستان ماسال از جمله کت زدن هزاران درخت جنگلی و عدم رسیدگی درخواست متعدد ما ، از استاندارمحترم گیلان ، نماینده محترم تالش و فرماندار شهرستان ماسال مجدانه درخواست داریم تا با اعزام هیات هایی جامع از مدیران کشوری و رئیس سازمان جنگلها و مراتع کشور به شهرستان ماسال و شهرستان های مجاور ، اوضاع بسیار خطرناک جنگلهای هیرکانی که گنجینه ثبت شده جهانی هستند را بررسی شده و راهکارهای اجرایی و عملی را جهت تجهیز جنگلبانان و محیط بانان ، بازنگری و توجه به حقوق دیرینه جنگل نشینان و ییلاق نشینان ، بازنگری فوری به برنامه های حذف بومیان و جنگل نشینان و تبدیل آنان به مشارکت کننده های واقعی ، شناسایی و برخورد با مدیران و مجریانی که بجای مشارکت مردم وب ومیان در حفاظت و توسعه جنگل ، تنها به برخورد قهری و پرونده سازی و تنگ ترشدن عرصه زندگی جنگل نشینان می اندیشند ونیز هرگونه کوتاهی و اهمال در کنترل آتش سوزی اخیر جنگلهای شاندرمن که بخش زیادی از جنگلها را به خاکستر تبدیل کرد ، به اجرا بگذارند .

یادآور می شود ، شرایط کنونی برای جنگلهای شهرستان ماسال اصلا خوب نیست ، باید هرچه زودتر ستاد واکنش سریع تشکیل شود تا با مشارکت بخشهای دولتی ، خصوصی و سازمانهای مردم نهاد ، کلیه فعالیت های مسافران ، گردشگران و مردم کنترل و مدیریت شده و امداد رسانی به جنگل ومرتع در شرایط بحرانی با دقت و باکیفیت انجام شود . نیک می دانم اگر دانش وتخصص مدیران جنگلداری کشور وداستان ، تجهیزات کنونی و نیروهای یگان حفاظت ، محیط بانان ، قرق بانان ، نیروهای امدادی ، مشارکت بومیان و جنگل نشینان و نیز سازمان های مردم نهاد اگر یکپارچه و هماهنگ باشند ، می توان امید داشت که بازمانده جنگلهای باستانی شمال ، استان و شهرستان ماسال بویژه رشته کوه های تالش برای نسلهای آینده باقی بمانند اما اگر با این روش پیش برود ، همانگونه که بارها اعلام کردیم تا چندسال آینده ، جنگلهای گیلان به خاکستر تبدیل خواهد شد . لطفا امروز اقدام کنید که فردا حتما دیر خواهد بود.

گیلان صدر: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *